یکشنبه ۱۶ مهٔ ۲۰۱۰

صدایت را دوست می دارم

. . . خوب بازداشتم کنن . . . چی می شه

. . . این آقا اومد، توی تلوزیون، به همه ی مردم پوزخند زد، گفت حالا یه عده خس و خاشاک این دور و برا . . . ما مثل سیل ِ خروشانیم و . . . من اومدم گفتم که آره، من صدای همون خس و خاشاکم، منتها این خس و خاشاک طوفان که به پا بشه چشم آدما رو کور می کنه .

. . . بله، خشم، توی مردم خشم وجود داره، و تاریخ نشون داده که هیچ کس نمی تونه جلوی خشم یه ملتو بگیره. وقتی یه ملتی خشمگین بشن . . . و ده سال و پنج سال و پونزده سال هم توی عمر تاریخ چیزی نیست ها

. . . اگر این دو طرف حرف همو نشنون، این خیلی خطرناکه - این دو طرفی که جلوی هم ایستاده ن- . . . و بلخره هم به خواست مردم می رسند ها . . .

(مستند بی بی سی فارسی در مورد شجریان. تمام عبارات از حافظه ی نگارنده در حدود ده دقیقه نقل شده.)