سه‌شنبه ۱۹ اکتبر ۲۰۱۰

نراد تازه کار و جیب خالی

تازه تخته نرد یاد گرفته م. یعنی قبلن بلد بودم ولی در حد قوانین و یکی دو دست بازی. ولی حالا بازیم بدک نیست.

بازی خوبیه. ترکیبیه از شانس و فکر، با سهم مساوی. دقیقن مثل زندگی. از یه جنبه هم خیلی به شلم بازی کردن یا حکم برتری داره: توی شلم یه یار داری که مسئولیت اشتباهاتو به دوش همه. این کارو برای من سخت می کنه. اصلن از یارایی که یه کمی بازیشون بهتره و بعد هر دست سر تک تک حرکات آدم چونه می زنن خوشم نمیاد. حتا دارم رفیقایی که بازیاشون تعریفی نداره ولی بعد هر دست باخت با آدم بگو مگو می کنن که توی جمع تقصیرو گردن آدم بندازن. این حرفا توی تخته نیست.

تنها مشکل اساسی ای که با تخته دارم اینه که پول ندارم یه دونه بخرم! گرونه. معمولیاش از پنجاه شصت تومن شروع می شه. اگه ارزونشو سراغ داشتین گرا رو بهم بدین، اما اگه واقعن می خواین دوستیتونو ثابت کنین می تونین یه دونه بهم هدیه کنین!